Συνέντευξη Αρχηγού Αστυνομίας

Η Αστυνομία, με τη σύλληψη των φερόμενων ως φυσικών αυτουργών στη δολοφονία του 'Αντη Χατζηκωστή, κατάφερε να κλείσει τα στόματα όσων πόνταραν σε μία ακόμη αποτυχία για να την στήσουν και πάλι στον τοίχο. Ο Αρχηγός της Δύναμης μπορεί δικαίως να νιώθει ικανοποιημένος από τα έως τώρα αποτελέσματα, αλλά ακόμη μένει πολύς δρόμος μέχρι την πλήρη εξιχνίαση. Ο Μιχάλης Παπαγεωργίου είναι ίσως ο Αρχηγός με τις λιγότερες δημόσιες εμφανίσεις και τις λιγότερες παρουσίες στα ΜΜΕ. Οι άνθρωποι που τον ξέρουν, λένε ότι για τον ίδιο αποτελεί επιλογή η τήρηση χαμηλών τόνων, καθώς πεποίθησή του είναι ότι τα έργα πρέπει να προηγούνται των λόγων. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον «Π», δεν έδειξε να διακατέχεται από «φοβία» προς τα ΜΜΕ, αλλά δεν έκρυψε ότι κάποιες φορές τον ενοχλεί η υπερβολή και η δημοσιοποίηση γεγονότων που κατά την άποψή του θα μπορούσε να πλήξει αδίκως την εικόνα της Αστυνομίας και να προκαλέσει προβλήματα στο έργο της. Ως ήταν φυσικό, ο κ. Παπαγεωργίου ερωτήθηκε για την πορεία των ανακρίσεων στην υπόθεση Χατζηκωστή, για την οποία ο ίδιος έχει τηρήσει στάση σιωπής. Οι απαντήσεις του, παρέκαμψαν την ουσία, καθώς η ανάκριση βρίσκεται σε εξέλιξη. Ωστόσο, απάντησε στις επικρίσεις που δέχεται η Αστυνομία.

Κύριε Αρχηγέ. Η δολοφονία του 'Αντη Χατζηκωστή έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στην κοινή γνώμη. Κάποιοι διατύπωσαν επικρίσεις για τις ικανότητες της Αστυνομίας να προλαμβάνει και να εξιχνιάζει σοβαρές υποθέσεις. Διαπιστώνετε ότι υπάρχει όντως αδυναμία;
Δεν θα συμφωνούσα ότι η Αστυνομία αδυνατεί να εξιχνιάσει σοβαρές υποθέσεις, χωρίς από την άλλη να ισχυρίζομαι ότι έχει τη δυνατότητα να εξιχνιάζει όλες ανεξαίρετα τις υποθέσεις. Είναι ανέφικτο η Αστυνομία να είναι πανταχού παρούσα και να προλαμβάνει το οποιοδήποτε έγκλημα ή να έχει ιδίαν αντίληψη για το τι γίνεται σε κάθε γωνιά της Κύπρου. Γι΄ αυτό καλούμε το κοινό και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά να σέβεται τη νομοθεσία και τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από αυτή και να αποφεύγει να προβαίνει σε οποιεσδήποτε δοσοληψίες ή να συνάπτει οποιασδήποτε μορφής σχέσεις με πρόσωπα αμφιβόλου χαρακτήρα. Ωστόσο, εάν οποιοσδήποτε πολίτης πέσει θύμα εκβιασμού ως αποτέλεσμα μιας τέτοιας δοσοληψίας ή σχέσης, τον καλούμε να ζητήσει έγκαιρα τη βοήθεια της Αστυνομίας.
Εκτιμάτε πως τελικά θα εξιχνιαστεί η δολοφονία του Α. Χατζηκωστή; Διαβλέπετε πολιτικά κίνητρα πίσω από την απεχθή ενέργεια των δολοφόνων;
Υποσχόμαστε ότι θα προσπαθήσουμε με όλα τα εις τη διάθεσή μας μέσα, το έμψυχο και άψυχο υλικό, να εξιχνιάσουμε τη δολοφονία του Α. Χατζηκωστή. Για το σκοπό αυτό επιζητούμε τη βοήθεια όλων των αρμοδίων φορέων αλλά και του κοινού και του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Στην προσπάθειά μας για εξιχνίαση της δολοφονίας διερευνούμε όλα τα ενδεχόμενα. Ωστόσο, το ενδεχόμενο η δολοφονία να είχε πολιτικά κίνητρα, είναι πολύ απομακρυσμένο.

Διά του παραδείγματος
Θα ήταν κοινότυπο να χαρακτηρίσω την καρέκλα σας «ηλεκτρική». Ωστόσο κατέχετε μία θέση, από την οποία κάποιοι προκάτοχοί σας δεν έφυγαν με τις καλύτερες αναμνήσεις και υπό τις καλύτερες συνθήκες. Νομίζετε ότι οι εκάστοτε αρχηγοί πληρώνουν το κόστος της αδυναμίας να θεραπεύσουν τις παθογένειες του Σώματος;
Θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν θα προσπαθήσω να ωραιοποιήσω την υπάρχουσα κατάσταση στην Αστυνομία, αλλά ούτε και να καλλιεργήσω ανέφικτες προσδοκίες. Όπως είναι γνωστό, κάθε οργανισμός, αλλά και κάθε πρόσωπο, έχουν περιθώρια βελτίωσης. Το ίδιο συμβαίνει και με την Αστυνομία και τα μέλη της. Αποτελεί βασική αρχή ότι για να βελτιωθεί ένας Οργανισμός θα πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί η υπάρχουσα κατάσταση ή να γίνει διάγνωση της ασθένειας και στη συνέχεια να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία ή να ληφθούν τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα. Με άλλα λόγια, πρέπει να προσδιοριστεί το πού είμαστε σήμερα, πού θέλουμε να πάμε και πώς θα πάμε εκεί. Στόχος της ηγεσίας είναι η βελτίωση της επικρατούσας κατάστασης μέσω της αναβάθμισης των αρχών και των αξιών, η διοίκηση με το δικό μας καλό παράδειγμα, ο προγραμματισμός και η ανάθεση καθηκόντων και ευθυνών σε κάθε μέλος και στη συνέχεια ο έλεγχος και η καθοδήγησή του. Αναγνωρίζω ότι κανένας άνθρωπος και κανένας Αρχηγός δεν είναι ούτε μπορεί να είναι τέλειος. Κάθε ένας έχει τις δικές του δυνατότητες, αλλά παράλληλα και τις δικές του αδυναμίες. Αναγνωρίζω ακόμα ότι ο εκάστοτε Αρχηγός έχει βαρύτατες ευθύνες. Από την άλλη, είναι πολύ καλά γνωστό ότι οι ειδήσεις που αφορούν την Αστυνομία προσελκύουν τα φώτα της δημοσιότητας. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις τα γεγονότα δεν παρατίθενται αντικειμενικά, με αποτέλεσμα να πλήττονται αξιόλογα στελέχη της Αστυνομίας και να φθείρεται η εικόνα του Σώματος, με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα. Προσωπικά, τάσσομαι ανεπιφύλακτα υπέρ της καλοπροαίρετης και της εποικοδομητικής κριτικής, γιατί έτσι πιστεύω ότι θα γίνουμε όλοι καλύτεροι. Εκείνο όμως που μας λυπεί, είναι η κακοπροαίρετη ή και η μηδενιστική κριτική, όχι τόσο γιατί μας μειώνει ως ανθρώπους, αλλά γιατί έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην εμπιστοσύνη που τρέφει ο πολίτης προς την Αστυνομία και κατ΄ επέκταση στην επικράτηση του νόμου και της τάξης.
Πληγή η υπόθεση Κίτα
Αν και έχει περάσει ένας χρόνος από την απόδραση Κίτα, οι πληγές που έχει αφήσει η υπόθεση αυτή είναι ακόμα ανοικτές. Πέραν της ποινικής εξέλιξης, πιστεύετε ότι τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 έχουν πλήξει ανεπανόρθωτα το κύρος της Αστυνομίας;
Πιστεύω ότι η απόδραση του Κίτα και τα γεγονότα που επακολούθησαν, επέφεραν σοβαρό πλήγμα στην εικόνα και την αξιοπιστία της Αστυνομίας, στην εμπιστοσύνη του κοινού προς το Σώμα, αλλά και στο ηθικό των ίδιων των μελών της Αστυνομίας. Είμαι της άποψης ότι στο πλήγμα αυτό συνέβαλε και η υπερπροβολή του θέματος από τα ΜΜΕ. Ωστόσο φιλοδοξούμε να ξεπεράσουμε τις συνέπειες αυτές το συντομότερο δυνατό. Οφείλουμε να τις ξεπεράσουμε, για το καλό, τόσο της Αστυνομίας όσο και της κοινωνίας γενικότερα, των σημερινών, αλλά και των αυριανών γενιών.
Κατά την περίοδο της απόδρασης Κίτα κατείχατε τη θέση του Υπαρχηγού. Γνωρίζατε οτιδήποτε για τα γεγονότα που προηγήθηκαν; Αν όχι, δεν θεωρείτε ότι υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα λειτουργίας της Αστυνομίας όταν ο δεύτερος τη τάξει δεν ενημερώνεται και δεν γνωρίζει σημαντικά στοιχεία;
Από τις αρχές Δεκεμβρίου 2008 μέχρι και τις 20 του ίδιου μήνα απουσίαζα υπηρεσιακά στο εξωτερικό και κατ΄ επέκταση δεν γνώριζα τα γεγονότα που προηγήθηκαν της απόδρασης. Υπενθυμίζεται ότι η απόδραση του Κίτα έγινε στις 12/12/08.
Σήμερα βρισκόσαστε μπροστά σε μία δυσεπίλυτη υπόθεση. Αναφέρομαι στην κλοπή του λειψάνου του τέως Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου. Η αναζήτηση βοήθειας από το εξωτερικό, σημαίνει αδυναμία της Κυπριακής Αστυνομίας να χειριστεί την υπόθεση, σημαίνει ελλιπή τεχνολογική υποδομή, ή μήπως έχει να κάνει με υποψίες για εμπλοκή κύκλων έξω και πέραν της Κύπρου;
Δεν θα συμφωνούσα ότι η αναζήτηση βοήθειας από το εξωτερικό εξυπακούει αδυναμία της Αστυνομίας, ελλιπή τεχνολογική υποδομή κλπ. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη υπόθεση για τα κυπριακά δεδομένα. Από την άλλη, σε όλο τον κόσμο, σε ελάχιστες περιπτώσεις έχουν διαπραχθεί παρόμοιες υποθέσεις. Ζητήσαμε τη συνεργασία της Interpol και της Europol, πράγμα το οποίο κάνουμε σχεδόν σε καθημερινή βάση, κατά πόσο έχουν διερευνήσει παρόμοιες υποθέσεις, ποιος ήταν ο τρόπος που ενήργησαν οι δράστες, ποιο ήταν το κίνητρο των δραστών κλπ. Δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω ότι η Αστυνομία διερευνά με σχολαστικότητα κάθε πληροφορία που έρχεται στην αντίληψή της και δεν διστάζει να συνεργαστεί με οποιαδήποτε χώρα και οποιοδήποτε πρόσωπο, στην προσπάθειά της να εξιχνιάσει την υπόθεση. Εξάλλου, τόσο η Interpol όσο και η Europol, συστάθηκαν με βασικότερο στόχο τη συνεργασία μεταξύ των χωρών μελών κάθε Οργανισμού.
Από τα στοιχεία που έχετε υπόψη σας, μιλάμε για πολιτική προβοκάτσια, για έργο κοινών εγκληματιών, ή για δράση παρακρατικών;
Διερευνούμε με σχολαστικότητα και σε βάθος όλα τα ενδεχόμενα, χωρίς να αποκλείουμε εκ προοιμίου οποιοδήποτε από αυτά.
Με τη χρονική απόσταση που μας χωρίζει από τη μεγάλης κλίμακας επιχείρηση στην παλιά Λευκωσία για σύλληψη παράνομων αλλοδαπών, εκτιμάτε ότι δόθηκαν λανθασμένα μηνύματα;
Είμαι της άποψης ότι δεν δώσαμε λανθασμένα μηνύματα με την επιχείρηση στην παλιά Λευκωσία. Επρόκειτο για μια καθόλα στοχευμένη επιχείρηση. Προχωρήσαμε σε έρευνες και σε συλλήψεις με δικαστικά εντάλματα και αφού προηγήθηκε παρακολούθηση της περιοχής, συγκέντρωση πληροφοριών και εξασφάλιση στοιχείων που έφεραν συγκεκριμένα πρόσωπα αναμειγμένα στη διάπραξη σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι αποτελεί υποχρέωση της Αστυνομίας να επιβάλλει το νόμο και την τάξη, να προλαμβάνει και εξιχνιάζει τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων και να παρουσιάζει τους ένοχους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Εμείς ενεργήσαμε μέσα σε αυτά τα πλαίσια. Κατανοούμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο για ένα τέτοιο θέμα να συγκλίνουν ή και να ταυτίζονται οι απόψεις όλων των πολιτών. Από την άλλη, αναγνωρίζουμε πλήρως το δικαίωμα έκφρασης του κάθε πολίτη. Ωστόσο θεωρώ ότι, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, ο κάθε πολίτης πρέπει να είναι σε θέση να αιτιολογεί την άποψή του, ιδιαίτερα όταν με αυτήν κρίνει ή και επικρίνει πρόσωπα και θεσμούς.
Σε άλλες χώρες η Αστυνομία εντάσσει στις τάξεις της μετανάστες που έχουν πολιτογραφηθεί υπήκοοι του κράτους παραμονής τους. Μελετάτε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Για να ενταχθεί ένα πρόσωπο στην κυπριακή Αστυνομία πρέπει να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια, τα οποία καθορίζονται στους κανονισμούς της Αστυνομίας. Το πρώτο κριτήριο που πρέπει να πληροί ένας υποψήφιος είναι ότι θα πρέπει πρώτα να είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εάν οποιοιδήποτε μετανάστες ικανοποιούν τα προβλεπόμενα κριτήρια, ασφαλέστατα και μπορούν να ενταχθούν στις τάξεις της Αστυνομίας.

Ισότητα... και στο ύψος
Συμμερίζεστε τις θέσεις που είχε διατυπώσει παλαιότερα ο κ. Κουλέντης για λήψη μέτρων ώστε να μειωθεί ο αριθμός των γυναικών στην Αστυνομία;
Αποτελεί πάγια θέση μου ότι όλοι οι πολίτες της Δημοκρατίας, άνδρες και γυναίκες, πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσληψης στην Αστυνομία, ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις. Ωστόσο θα ήθελα να επισημάνω ότι με τους σημερινούς κανονισμούς οι γυναίκες έχουν περισσότερες ευκαιρίες πρόσληψης στην Αστυνομία. Στους κανονισμούς προβλέπεται χαμηλότερο ύψος για τις γυναίκες αλλά και χαμηλότερες επιδόσεις στις αθλητικές δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι για πρόσληψη στην Αστυνομία. Είμαι της άποψης ότι αποτελεί προϋπόθεση οι γυναίκες να έχουν το ίδιο ύψος και τις ίδιες επιδόσεις για να μπορούν να εκτελούν τα ίδια καθήκοντα με τους άνδρες συναδέλφους τους.

Υπάρχει παντού διαφθορά
Η πάταξη της διαφθοράς στην Αστυνομία είναι ένα στοίχημα που μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να κερδίσει καμία ηγεσία. Κάποιοι αρχηγοί κατέβαλαν φιλότιμες προσπάθειες και άλλοι ίσως αδιαφόρησαν. Εσείς πιστεύετε ότι θα το κερδίσετε το στοίχημα; Γίνεται πολύς λόγος για διαφθορά στην Αστυνομία. Ωστόσο, θα ήθελα να ρωτήσω ποιος είναι σε θέση να περιγράψει το πρόβλημα και το μέγεθός του; Είμαι της άποψης ότι, ενόσω υπάρχουν άνθρωποι με ανθρώπινες αδυναμίες, θα υπάρχει σε κάποιο βαθμό διαφθορά. Όπως είναι γνωστό το πρόβλημα είναι διαχρονικό και θα έλεγα ότι υπάρχει σε όλες τις χώρες του κόσμου. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Η ηγεσία δεσμεύεται να δώσει τη μάχη με όλα τα εις τη διάθεσή της μέσα για να καταπολεμήσει τη διαφθορά στην Αστυνομία. Από το χρόνο ανάληψης των καθηκόντων μας, μιλήσαμε για μηδενική ανοχή σε οποιεσδήποτε παράτυπες ή παράνομες ενέργειες μελών μας και στη συνέχεια δημιουργήσαμε και στελεχώσαμε τη Διεύθυνση Επαγγελματικών Προτύπων, προσπαθήσαμε να διοικήσουμε με βάση αρχές, αξίες και με το δικό μας καλό παράδειγμα και καθιερώσαμε σύστημα καθημερινού ελέγχου όλων των μελών. Με αυτό τον τρόπο αισιοδοξούμε ότι θα βελτιώσουμε την υπάρχουσα κατάσταση στην Αστυνομία, χωρίς από την άλλη να θέλουμε να καλλιεργήσουμε υπερβολικές προσδοκίες. Για το σκοπό αυτό ζητήσαμε και ζητούμε τη συμβολή της κοινωνίας και του κάθε πολίτη ξεχωριστά, έτσι ώστε να εντοπίσουμε και αποπέμψουμε από το Σώμα τυχόν διεφθαρμένα μέλη μας.
Δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω ότι όλη η κοινωνία αλλά και ο κάθε πολίτης, ιδιαίτερα ο κάθε γονιός θα πρέπει να στέλνει έμπρακτα μηνύματα απόκτησης αγαθών με κόπο και μόχθο και να σταματήσουμε να εκπέμπουμε μηνύματα εύκολου κέρδους. Είμαι πεπεισμένος ότι η σκληρή δουλειά αποτελεί ένα ισχυρό αντίδοτο στη διαφθορά ενώ το εύκολο κέρδος ένα από τους σημαντικούς παράγοντες που οδηγούν στη διαφθορά.
Πραγματοποιήσατε μία σύσκεψη με τους πρώην Αρχηγούς, Υπαρχηγούς και Βοηθούς Αρχηγούς. Κάποιοι εξ αυτών έχουν σοβαρές ευθύνες για την άσχημη εικόνα της Αστυνομίας. Με αυτό το δεδομένο θα επαναλάβετε μία παρόμοια σύσκεψη;
Σύμφωνα με το Σύνταγμα όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι έναντι του νόμου. Έτσι βλέπει και η ηγεσία τον κάθε άνθρωπο και το κάθε πρώην μέλος της. Αποτελεί πάγια θέση μας ότι πρέπει να βλέπουμε και να ακούμε τον κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα την πρώην ηγεσία, χωρίς προκαταλήψεις. Προσπαθούμε να αντιγράφουμε τα καλά τους στη δική μας ζωή και στον δικό μας τρόπο διοίκησης. Από την άλλη, τα τυχόν λάθη ή και παραλείψεις οποιουδήποτε συνανθρώπου μας πρέπει να μας παραδειγματίζουν έτσι ώστε εμείς να μην τα επαναλάβουμε στη δική μας ζωή. Προσπαθούμε να κρίνουμε τις πράξεις ή και τη συμπεριφορά κάθε ανθρώπου και όχι τον ίδιο τον άνθρωπο. Προσωπικά είμαι έτοιμος να συνεργαστώ ή να ξανασυνεργαστώ με οποιοδήποτε πρόσωπο, νοουμένου ότι τούτο θα αποβεί προς όφελος της Αστυνομίας και του τόπου γενικότερα.
Πρόσφατο ευρωβαρόμετρο δείχνει ότι οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία θεωρούν ότι η Αστυνομία είναι ένας από τους πλέον διεφθαρμένους θεσμούς. Πώς σκέφτεστε να αλλάξετε αυτή την εντύπωση;
Είναι πολύ καλά γνωστό ότι δεν είναι εύκολο να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη η εικόνα της Αστυνομίας και η εντύπωση που έχει ο κάθε πολίτης γι' αυτήν. Παρόλο τούτο, όπως έχω ήδη αναφέρει, δεσμεύομαι να εργαστώ τίμια, σκληρά και αντικειμενικά, έτσι ώστε να αλλάξει η εντύπωση που έχει ο πολίτης για την Αστυνομία. Τούτο θα μπορούσε να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους αλλά κυρίως με τη δική μας διοίκηση με βάση αρχές, αξίες και το δικό μας καλό παράδειγμα και με τη δική μας σταθερότητα και αποφασιστικότητα για μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε κρούσματα διαφθοράς και απειθαρχίας.
________________________________________

Είμαι Αρχηγός, όχι εκπρόσωπος Τύπου
Η σχέση σας με τα ΜΜΕ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί δύσκολη. Θεωρείτε ότι η δημοσιότητα βλάπτει την αποστολή σας;
Εμείς καλωσορίζουμε την έγκαιρη, έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση που πρέπει να γίνεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ωστόσο, η μη έγκαιρη και μη αντικειμενική ενημέρωση, η οποία κάποτε φτάνει στο σημείο να είναι μηδενιστική ή ακόμα απαξιωτική, μας λυπεί, όχι μόνο γιατί μας μειώνει ως ανθρώπους αλλά γιατί έχει αρνητικότατες συνέπειες στην εικόνα που έχει ο πολίτης για μας και κατ' επέκταση στη συνεργατική προσπάθεια αντιμετώπισης του εγκλήματος και των τροχαίων δυστυχημάτων. Επειδή δεν είναι στόχος της ηγεσίας να παρουσιάζεται συνεχώς στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ορίσαμε επί του Τύπου εκπροσώπους μας για να ενημερώνουν το κοινό μέσω των αστυνομικών συντακτών. Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να επισημάνω ότι σε καμιά σχεδόν χώρα δεν βγαίνει ο Αρχηγός Αστυνομίας να κάνει δηλώσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είτε για το έγκλημα είτε για τα τροχαία δυστυχήματα.

Διαφάνεια όμως χωρίς δημοσιότητα δεν μπορεί να υπάρξει. Ποια είναι η χρυσή τομή;
Ο Αρχηγός Αστυνομίας είναι ένθερμος υποστηρικτής της διαφάνειας γιατί έτσι διασφαλίζονται καλύτερα οι Αρχές της Δημοκρατίας και της ευνομίας. Ωστόσο, η δημοσιοποίηση στοιχείων και πληροφοριών που είναι δυνατό να αποβούν προς ζημία της ασφάλειας του κράτους ή των εξετάσεων και ερευνών που διεξάγονται σε μια υπόθεση, πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται. Κατά τη γνώμη μου, η χρυσή τομή εδράζεται στην αρχή ότι πρέπει να υπάρχει διαφάνεια σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε η δημοσιοποίηση οποιουδήποτε θέματος να μην προκαλεί περισσότερη ζημιά. Όλοι και μάλιστα σε κάθε ενέργειά μας, πρέπει να προτάσσουμε το δημόσιο συμφέρον και όχι το προσωπικό ή επαγγελματικό μας συμφέρον.

Λάθος κίνηση κε Αρχηγέ

Ο Αρχηγός της Αστυνομίας, πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε μια εγκύκλιο με την οποία απαγορεύει στους αστυνομικούς να διατηρούν σχέσεις με δημοσιογράφους. Στόχος ήταν να περιοριστούν οι διαρροές πληροφοριών προς τον τύπο, για σοβαρές ποινικές υποθέσεις. Ωστόσο ακόμα και αυτή η εγκύκλιος διέρρευσε όπως είναι σίγουρο ότι θα διαρρεύσουν πολλά άλλα. Ο κ. Αρχηγός πιστεύει (λανθασμένα) ότι το πρόβλημα των διαρροών λύνεται με διαταγές και εγκυκλίους. Δυστυχώς οι σύμβουλοι του τον έχουν καθοδηγήσει λάθος. Πάντοτε θα υπάρχουν αστυνομικοί έτοιμοι να αποκαλύψουν στοιχεία και πάντοτε θα υπάρχουν τρόποι για να το κάνουν διατηρώντας την ανωνυμία τους και τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουν με τους δημοσιογράφους. Η λύση βρίσκεται στην έντιμη συνεργασία. Όταν η αστυνομία ενημερώνει εντίμως τους δημοσιογράφους έχει και το δικαίωμα να τους δεσμεύσει με το τι επιτρέπεται και τι όχι να δημοσιευθεί. Όταν επικρατούν συνθήκες μυστικοπάθειας δεν υπάρχει καμία δέσμευση και συνεπώς κάθε πληροφορία μπορεί να τύχει δημοσίευσης χωρίς ο δημοσιογράφος να παραβαίνει κανένα κανόνα δεοντολογίας. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας είναι ένας έντιμος άνθρωπος με στρεβλή όμως αντίληψη για την διαφάνεια και τον ρόλο των ΜΜΕ. Οι δημοσιογράφοι δεν είναι υποχρεωμένοι να υπακούν σε εντολές της αστυνομίας καθώς το λειτούργημα τους διαφέρει ουσιωδώς από αυτό των αστυνομικών. Θεωρώ ότι η αστυνομία οφείλει να συμβουλεύεται τους επικοινωνιολόγους της και να λειτουργεί στην βάση των κανόνων που επιβάλλουν οι σύγχρονες αρχές για την ενημέρωση. Όσο πιο γρήγορα το κατανοήσει τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσει να «απολαμβάνει» την απαξίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.

Ξήλωμα τώρα ή ποτέ!

Η υπόθεση της "απόδρασης" του ισοβίτη Αντώνη Προκοπίου Κίτα, δίνει για πρώτη φορά την ευκαιρία για οριστικό ξεκαθάρισμα στη Κυπριακή Αστυνομία. Αν αυτή η ευκαιρία θα χαθεί τότε θα βυθιστούμε πάλι σε μια πολύ χειρότερη από τη σημερινή περίοδο, αυθαιρεσίας, διαφθοράς και αστυνομικής εγκληματικότητας.
Εντός της Αστυνομίας όλοι γνωριζουν τους διεφθαρμένους αστυνομικούς, οι οποίοι δεν διεφθάρησαν απότομα από τον Κίτα. Για χρόνια λειτουργούσαν ως "νονοί" εντός της Αστυνομίας συνεργαζόμενοι με κάθε κατακάθι του υποκόσμου. Ωστόσο η συνομωσία της σιωπής που αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της Αστυνομίας δεν επέτρεπε να αποκαλυφθούν οι δραστηριότητες αυτών των κυρίων που τα έπαιρναν, διακινούσαν ναρκωτικά, παρακολουθούσαν τηλέφωνα, εκβίαζαν και παράλληλα εισέπραταν συγχαρητήρια για τις "επιτυχίες" τους, έπαιρναν προαγωγές, και μεταθέσεις φιλέτα στα καλύτερα πόστα.
Δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι ήταν γνωστοί στην ηγεσία της Αστυνομίας η οποία νόμιζε ότι θα μπορούσε να τους φέρει στον "σωστό δρόμο". Έτσι λοιπόν τους ευνόησε και τους εμπιστεύτηκε. Σήμερα καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό. Γιατί δεν έλαβε υπόψη το παρελθόν αυτών των ανθρώπων; Γιατί τους εμπιστεύτηκε σημαντικές υπηρεσίες; Γιατί δεν έσπευσε να τους απομακρύνει όταν προέκυψε η υπόθεση Κίτα;
Είναι προφανές ότι η δήθεν συναδελφική αλληλεγγύη, λειτουργεί ως μηχανισμός συγκάλυψης της αστυνομικής εγκληματικότητας η οποία είναι πιο επικίνδυνη και πιο εκτεταμένη από την εγκληματικότητα του υποκόσμου. α έλεγα ότι ο υπόκοσμος και η αστυνομία λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία... και ιδού τα χάλια μας.
Το μόνο που μπορεί να γίνει τώρα, είναι το ξήλωμα της Αστυνομίας με μαζικές απολύσεις διεφθαρμένων (γιατί είναι παραμύθι ότι πρόκειται για λίγους), και προώθηση μηχανισμών ελέγχου. Η αρχή φαίνεται πως γίνεται. Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει συνέχεια.

Ένα κράτος για γέλια

Η «απόδραση» του Αντώνη Προκοπίου Κίττα (Αλ Καπόνε), μέσα από τα χέρια των δεσμοφυλάκων και της Αστυνομίας, είναι ένα ακόμα «κατόρθωμα» του αστυνομικού υποκόσμου. Άφησαν έναν επικίνδυνο δολοφόνο, καταδικασμένο σε ισόβια να κυκλοφορεί ελεύθερος και ανενόχλητος. Για έξι μήνες, του επέτρεψαν να νοσηλεύεται σε σουίτα ιδιωτικής κλινικής, καταβάλλοντας μάλιστα τα έξοδα από τη τσέπη του, χωρίς να διερωτηθεί κανείς που βρέθηκαν τόσα χρήματα.
Είναι σαφές ότι ο ισοβίτης λειτουργούσε ως χαφιές της Αστυνομίας, δίνοντας πληροφορίες για υποθέσεις ναρκωτικών ώστε να μπορεί ο ίδιος να διακινεί ηρωϊνη από τα κατεχόμενα χωρίς ενόχληση.
Τα ερωτήματα για τη σκανδαλώδη αντιμετώπιση του Κίττα δεν έχουν απαντηθεί. Υποπτεύομαι ότι και σε αυτή την περίπτωση θα ανατεθεί στην Αστυνομία να εξετάσει τις ευθύνες της! Πρόκειται για τη γνωστή μέθοδο κουκουλώματος ευθυνών, η οποία χρησιμοποιείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Εν αναμονή

Καλό ταξίδι

Ο Τάσσος έφυγε, και περίσσεψε η υπερβολή. Ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά αυτό απέχει πολύ από το να "αγιοποιείται". Παρακολουθώντας τα αφιερώματα στα τηλεοπτικά κανάλια, διερωτώμαι εάν ο άνθρωπος που γνώριζα ήταν κάποιος άλλος. Κανένας δεν θυμήθηκε το κυνηγητό που επεφύλαξε στους αντιπάλους του; Κανένας δεν θυμήθηκε ότι αδίκησε άξιους ανθρώπους γιατί απλώς διαφωνούσαν μαζί του; Κανένας δεν θυμήθηκε ότι φέρθηκε μικρόψυχα απέναντι σε όσους θεωρούσε αντίθετους με την πολιτική του; Και όμως, περίσσεψε η υποκρισία. Ήταν άνθρωπος όπως όλοι μας. με πάθη, εγωϊσμούς και εμμονές. Δεν τον κατακρίνω για αυτό. Ίσως εγώ να έχω περισσότερα πάθη, περισσότερο εγωϊσμό και μεγαλύτερες εμμονές. Ωστόσο κάποτε θα πρέπει να μάθουμε ότι μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Τάσσος Παπαδόπουλος κρίνονται από την ιστορία και όχι από τις συναισθηματικές αφηγήσεις, όσων υπήρξαν υποτακτικοί του.
Καλό ταξίδι Πρόεδρε. Είμαι σίγουρος ότι όπως όλοι οι άνθρωποι, μετάνιωσες και συ για τα λάθη σου. Αν δεν είχες κάνει λάθη δεν θα ήσουν άνθρωπος. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει και είμαι σίγουρος ότι η ιστορία θα σε κρίνει για τα όσα μεγάλα και σημαντικά έκανες, αφήνωντας στο περιθώριο τα μικρά και τα ασήμαντα.

Δύσκολη μάχη

Αυτές τις μέρες ο τέως Πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος δίνει ίσως την πιο άνιση μάχη της ζωής του. Ίσως να είναι και η τελευταία του. Σε αυτές τις δύσκολες ώρες, όσα και αν σε χωρίζουν με έναν άνθρωπο δεν μπορείς παρά να προσευχηθείς να κερδίσει.

Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια όταν συναντηθήκαμε με τον Τάσσο σε ένα φιλικό σπίτι για δείπνο. Ήταν η περίοδος που μόλις είχε ξεπεράσει το πρώτο πρόβλημα υγείας που είχε. Γνώρισα έναν άνθρωπο «μαλακό» με ανθρώπινη προσέγγιση των πραγμάτων. Δεν είχε πρόβλημα να μιλήσει για τον καρκίνο που νίκησε, αλλά και για το πως είδε μετά από αυτή την περιπέτεια την ζωή του. Λίγο αργότερα ο Τάσσος έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μάλλον είχε ξεχάσει την εμπειρία της ασθένειας και έτσι βρήκε τον παλιό εαυτό του... Δεν είναι ώρα για κριτική. Γερός και δυνατός. Πάνω απ' όλα είναι ο άνθρωπος και η αξία της ζωής.

Η τυφλή Δικαιοσύνη

Διερωτάται κάποιος αν κάποιοι Δικαστές είναι πιο αφελείς από τον κάθε πολίτη που διαθέτει την μέση νοητική επάρκεια. Η απόφαση για απελευθέρωση υπό όρους του Λουκά Σιδερένου, του Ντίνου Κωνσταντίνου, της συζύγου και της κόρης του Σιδερένου, προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Ακόμα και αν ήταν κακή η παρουσία της Εισαγγελίας, το Δικαστήριο δεν μπορούσε να σταθμίσει τους κινδύνους που δημιουργούνται από την απελευθέρωση ανθρ΄πων που σχετίζονται με διακίνηση τεράστιων ποσοτήτων ναρκωτικών; (200 κιλά χασίς και 12 κιλά κοκαίνη).

Είναι παρήγορο ωστόσο ότι το Εφετείο ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και έτσι οι κατηγορούμενοι επανήλθαν πίσω από τα σίδερα.

Κάτι άλλο που με εξέπληξε ήταν η ψυχραιμία του Λ. Σιδερένου και του Ν. Κωνσταντίνου, οι οποίοι με τις χειροπέδες στα χέρια είχαν το κέφι να κάνουν χιούμορ. Η φωτογραφία νομίζω λέει πολλά

Ο Δημήτρης Χριστόφιας

Σήμερα βρέθηκα μετά από πάρα πολύ καιρό στο Προεδρικό Μέγαρο, για μια συνέντευξη με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απλότητα του Δημήτρη Χριστόφια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του χαρακτήρα του. Ακόμα και όταν διαφωνείς μαζί του οφείλεις να του αναγνωρίσεις την ειλικρίνια των απόψεων του.

Βρισκόμενος στο γραφείο του Προέδρου, θυμήθηκα ότι είχα να μπω από τότε που ήταν Πρόεδρος ο Γλαύκος Κληρίδης, γιατί κατά την πενταετία Τάσσου Παπαδόπουλου οι πόρτες ήταν μονίμως κλειστές για τους περισσότερους δημοσιογράφους. Επί Τάσσου παπαδόπουλου είχα διαβιβάσει 11 αιτήματα για συνέντευξη και απορρίφθηκαν και τα 11. Μάλιστα μου ζητούσαν να τα υποβάλλω μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο τα διαβίβαζε στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών και από κει στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο και τον Πρόεδρο.

Για να εξασφαλίσω την συνέντευξη με τον Δημήτρη Χριστόφια χρειάστηκε ένα τηλεφώνημα και πέντε λεπτά για την έγκριση.

Ζωντανή ιστορία

Πριν λίγες ημέρες παρουσιάσαμε μια έκθεση φωτογραφίας από την πολιτική διαδρομή του Γλαύκου Κληρίδη. Είχα την ευκαιρία να δω τον Πρόεδρο μετά από πολύ καιρό. Διαπίστωσα ότι παρά τα 87 χρόνια του παραμένει το ίδιο ευφυής όσο και την πρώτη φορά που τον γνώρισα το 1993. Δεν έχει σημασία εάν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις πολιτικές του επιλογές. Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει είναι η ιστορική του συνεισφορά στην Κύπρο.
Ένας άνθρωπος βαθύτατα πατριώτης, εκ φύσεως αισιόδοξος και εκ πεποιθήσεως ρεαλιστής.

Το κράτος δικαίου και η Δημοκρατία

Η αγένεια δεν είναι ποινικώς κολάσιμη, αλλά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, όταν μάλιστα εκπηγάζει από όργανα του κράτους, που κατά τα’ άλλα είναι επιφορτισμένα με την υποχρέωση εξυπηρέτησης των πολιτών.

Πρόκειται για μια επισήμανση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή Νικηφόρου Διαμαντούρου, ο οποίος μετά από μια μακρά Ακαδημαϊκή διαδρομή και μια επιτυχημένη θητεία στην θέση του Συνηγόρου του Πολίτη στην Ελλάδα, επελέγη δια εκλογής από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2003, να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των πολιτών της Ε.Ε, έναντι των διοικητικών οργάνων της.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε στον «Π», δίνει το στίγμα της σημαντικότητας του θεσμού του Διαμεσολαβητή, ο οποίος δεν επιβάλλεται δια των εξουσιαστικών του αρμοδιοτήτων, αλλά δια της προσωπικότητας του ανθρώπου που τον υπηρετεί και του ηθικού κύρους που αποκτά από την ανεξαρτησία του.

Ο κ. Διαμαντούρος, βαθύς γνώστης της ιστορίας της συγκρότησης της Ε.Ε και των κρατών που την συναποτελούν, επισημαίνει ότι οι παραδόσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στον σεβασμό των αρχών του κράτους δικαίου. Με λίγα λόγια, άλλο Σουηδία και άλλο Κύπρος και Ελλάδα. Ωστόσο υπάρχει πάντα ένας κοινός παρονομαστής.

Μεταοθωμανικά κράτη

Έχετε επισημάνει ό,τι, η Ελλάδα και η Κύπρος ως μεταοθωμανικά κράτη, έχουν μια δυσκολία στην υιοθέτηση των αρχών που διέπουν το κράτος δικαίου, όπως αυτές τις γνωρίζουμε στα κράτη της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης. Αυτό σε πρακτικό επίπεδο πως γίνεται αντιληπτό;

Στις χώρες αυτές που υπάρχει αυτή η αδυναμία του κράτους δικαίου, δεν έχει εμπεδωθεί πλήρως η έννοια ότι ο Νόμος είναι κάτι στο οποίο υπόκεινται οι πάντες, και δεν μπορεί να λειτουργήσει κανείς έξω ή πάνω από αυτόν. Ο Νόμος δεν δεσμεύει μόνο την Δημόσια Διοίκηση αλλά προφανώς και τις Κυβερνήσεις και τους πάντες.

Δηλαδή στις δικές μας χώρες οι Κυβερνήσεις λειτουργούν έξω ή πάνω από τον Νόμο;

Έχω υπόψη μου περιπτώσεις, για παράδειγμα στην Ελλάδα, όπου δεν εκτελούνται δικαστικές αποφάσεις από την Κυβέρνηση. Από την εκάστοτε Κυβέρνηση. Αυτό αδυνατίζει το κράτος δικαίου και διαβρώνει το συναίσθημα εμπιστοσύνης που πρέπει να έχει ο πολίτης έναντι του κράτους.

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σε κάτι συγκεκριμένο;

Ο Διαμεσολαβητής δεν έχει, όπως γνωρίζετε, αρμοδιότητα ελέγχου της Δικαιοσύνης. Θα έφερνα όμως ως παράδειγμα τον τομέα της Δημόσιας Τάξης. Όταν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για κακοδιοίκηση στην Αστυνομία και διατάσσεται μία Ένορκη Διοικητική Εξέταση και μονίμως καταλήγει σε απαλλαγή εμπλεκομένων οργάνων, αυτό δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε οι κανόνες που προκύπτουν από την νομιμότητα και το κράτος δικαίου. Αυτή η τάση της εξουσίας να γίνεται προσωποπαγής οδηγεί σε ένα έλλειμμα το οποίο μεταφράζεται σε μια σημαντική έλλειψη νομιμοποίησης του κράτους στα μάτια της κοινωνίας. Μια απόσταση κράτους – κοινωνίας. Μια δυσπιστία των πολιτών απέναντι στο κράτος, που μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει.

«Δικτατορία» της πλειοψηφίας

Κύριε Καθηγητά, θα ήθελα να σταθούμε και σε μια επισήμανση που ανήκει σε εσάς. Έχετε επισημάνει ότι η δημοκρατικότητα ενός κράτους δεν ταυτίζεται με την ορθή διοίκηση. Σε ποια βάση γίνεται αυτός ο διαχωρισμός;

Το κράτος δικαίου είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την δημοκρατία. Το κράτος δικαίου έχει τις ρίζες του στον Μεσαίωνα, στις συμβατικές σχέσεις που συνέδεαν τον φεουδάρχη με τους υποτελείς του, με την έννοια ότι «το συμβόλαιο σε δένει». Άρα λοιπόν ο Νόμος σε δένει. Συνεπώς ο Νόμος προστατεύει τα δικαιώματα του κάθε πολίτη είτε αυτός ανήκει στην πλειονότητα είτε στην μειονότητα.

Αυτό σχετίζεται με την λεγόμενη «δικτατορία» της πλειοψηφίας;

Ακριβώς. Στην Δημοκρατία λειτουργεί η πλειοψηφική λογική, ο οποία είναι εξαιρετικά σημαντική και καθιστά το δημοκρατικό πολίτευμα το κυρίαρχο υπόδειγμα πολιτειακής συγκρότησης για την εποχή μας. Αν πούμε ότι η πλειοψηφία αποφασίζει ότι εσείς είστε μειοψηφία και σας αφαιρέσει τα δικαιώματα σας, τότε παραβιάζει τις αρχές του κράτους δικαίου, που καθιστούν απαραβίαστα τα δικαιώματα σας. Υπάρχει άρα μια δυνητική ένταση στη σχέση μεταξύ κράτους δικαίου και δημοκρατίας. Πρέπει και τα δύο να συνυπάρχουν σε ένα σύγχρονο κράτος, προκειμένου πολίτες να μπορούν να απολαμβάνουν και τα δικαιώματα τους, ως άτομα ή ως μειονότητες, και να αποφεύγεται η κακή χρήση της δύναμης της πλειοψηφίας που μπορεί να οδηγήσει στην καταπάτηση των δικαιωμάτων της μειοψηφίας.

Η νομιμότητα μια πράξης ή μιας απόφασης της διοίκησης, διασφαλίζει πάντα και τον δίκαιο χαρακτήρα της;

Όχι υποχρεωτικά. Υπάρχει προφανώς μια διάσταση μεταξύ της έννοιας του Νόμου και της χρηστής ή ορθής διοίκησης. Μια παράνομη πράξη της διοίκησης, είναι ταυτόχρονα και υποχρεωτικά, πράξη κακοδιοίκησης, χωρίς να συμβαίνει πάντοτε και το αντίθετο. Δηλαδή, μια πράξη σύννομη μπορεί να παραβιάζει τους κανόνες της ορθής διοικητικής συμπεριφοράς και δεοντολογίας. Για παράδειγμα, δεν είναι παράνομο να είσαι αγενής. Δεν παύει όμως να αποτελεί μια παραβίαση της δεοντολογίας και της υποχρέωσης της διοίκησης να φέρεται ευγενικά στον πολίτη. Η στενή προσήλωση, μόνο στον Νόμο, αποψιλώνει και ξεγυμνώνει, την υποχρέωση της διοίκησης να φέρεται στον πολίτη με τρόπους που πηγαίνουν πέρα από τη νομιμότητα. Ο Διαμεσολαβητής ζητάει περισσότερα από μια διοίκηση από το να λέει ότι απλώς: «δεν παρανόμησα».

Θα ήθελα να δούμε λίγο και αυτό που έχετε ονομάσει πολιτισμό του σεβασμού των δικαιωμάτων και της εξυπηρέτησης του πολίτη. Πως εμπεδώνεται αυτός ο σεβασμός; Υπάρχουν μοχλοί που μπορούν να βοηθήσουν στην εμπέδωση;

Η έννοια του πολιτισμού κατ΄ανάγκη συνεπάγεται μακροπρόθεσμες διαδικασίες. Ο πολιτισμός, αν αποφύγουμε υπερβατικές και μεταφυσικές έννοιες, είναι πολύ απλά το προϊόν των καθημερινών πρακτικών που υιοθετεί ο καθένας μας ατομικά, στο πως αντιμετωπίζουμε ή προσεγγίζουμε θέματα. Αν για παράδειγμα, οδηγούμε και δεν σταματάμε στο κόκκινο φως, αυτό είναι μια καθημερινή πρακτική που παραπέμπει έναν και δυσλειτουργικό πολιτισμικό πρότυπο. Υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσα να πω ότι η προσήλωση στους κανόνες, δηλαδή η καλή πολιτισμική παράδοση, προϋποθέτει την υιοθέτηση ενός κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς, όπως κάναμε στην Ε.Ε. Πρόκειται για τους κανόνες που λένε στην δημόσια διοίκηση, πώς πρέπει να συμπεριφέρεται έναντι των πολιτών. Πολιτισμός εξυπηρέτησης σημαίνει λοιπόν η αντίληψη ότι η διοίκηση έχει υποχρέωση να υπηρετεί τον πολίτη και όχι το αντίστροφο.

Ευρωπαϊκό μωσαϊκό

Σε μια Ευρώπη των 27 κρατών, κάθε χώρα έχει την δική της διαδρομή και την δική της παράδοση. Σουηδία, Φινλανδία Δανία, έχουν μια παράδοση κράτους δικαίου, αιώνων. Κάποιες χώρες που εξήλθαν απόν το κομμουνιστικό σύστημα διακυβέρνησης έχουν άλλη παράδοση, όπως επίσης και οι χώρες του νότου έχουν την δική τους. Πως μπορεί να αποφευχθεί το χάσμα στον τρόπο που λειτουργούν οι εθνικές διοικήσεις εντός της Ε.Ε;

Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό να μιλάμε για έναν ενιαίο διοικητικό πολιτισμό στην Ε.Ε. Μπορούμε να μιλάμε για ελάχιστους κανόνες, που διέπουν ορισμένες βασικές διοικητικές λειτουργίες. Δεν το θεωρώ κακό. Είμαι υπέρ της ύπαρξης πολυμορφίας. Εμένα με απασχολεί η ύπαρξη κανόνων. Το πως θα τους εφαρμόζει η κάθε χώρα μπορεί να διαφέρει από κράτος σε κράτος, αλλά δεν μπορεί να διαφέρει ριζικά. Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτό ότι στην έννοια εξυπηρέτησης του πολίτη εντάσσεται και η αγένεια. Το τι ακριβώς είναι η ευγενής συμπεριφορά μπορεί να είναι διαφορετική σε μία χώρα όπως είναι η Φινλανδία ή σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Οι χώρες του νότου λειτουργούν περισσότερο με τον προφορικό λόγο, σε αντίθεση με τις χώρες του βορρά που είναι χώρες του γραπτού λόγου. Άρα το πώς θα εκφραστεί ο πολιτισμός εξυπηρέτησης δεν θα είναι μόνο με μια ευγενική επιστολή, μπορεί να γίνει και με τον προφορικό λόγο ο οποίος προσφέρει περισσότερη οικειότητα.

Σε επίπεδο Ευρώπης των 27, τι προβλήματα έχετε εντοπίσει στην λειτουργία των οργάνων της Ένωσης;

Αποτελεί πηγή μεγάλης ικανοποίησης για το Διαμεσολαβητή ότι στο ευρωπαϊκό επίπεδο συναλλάσσεται με μια δημόσια διοίκηση η οποία σε μέγιστο βαθμό είναι στελεχωμένη με αξιοκρατικά κριτήρια. Άρα έχουμε να κάνουμε με άτομα που έχουν επίγνωση της δικής τους επάρκειας, είναι εκπαιδευμένα, γνωρίζουν τον νόμο και όταν εναντιωθούν ή δεν συμμορφωθούν με μια εισήγηση θα το κάνουν προβάλλοντας τεκμηριωμένα και καλά δομημένα επιχειρήματα. Αυτό συμβαίνει συνήθως, αν και υπάρχουν και αυθαιρεσίες και κακές περιπτώσεις. Η πρόκληση για την ευρωπαίο Διαμεσολαβητή είναι πώς θα μπορέσει και εκείνος να αρθρώσει τον ανάλογο λόγο έτσι ώστε να μπορέσει να πείσει τις διοικήσεις ότι έχει δίκιο όταν εισηγείται μία αλλαγή στην γραμμή πλεύσης.

Με αυτά τα δεδομένα, ποια είναι τα προβλήματα που συναντάται;

Χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες. Η πρώτη είναι η κλασσική μορφή κακοδιοίκησης, όπως αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, αμέλεια ή κατάχρηση εξουσίας.

Η δεύτερη έχει να κάνει με τους διαγωνισμούς που γίνονται από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για να προσλάβουν προσωπικό από τα κράτη μέλη.

Η τρίτη κατηγορία σχετίζεται με πλειοδοτικούς ή μειοδοτικούς διαγωνισμούς που καλούνται εταιρείες ή άτομα να υποβάλλουν τις υποψηφιότητες τους για να παράσχουν υπηρεσίες.

Η τέταρτη κατηγορία έχει να κάνει με την πρόσβαση στα έγγραφα της Ε.Ε. Από το 2001 υπήρξε μια θεμελιώδης αλλαγή στην προσέγγιση και ανετράπη η παραδοσιακή θέση σύμφωνα με την οποία όλα τα έγγραφα είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα και εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης να αποφασίσει αν θα τα παραχωρήσει ή όχι. Σήμερα η θέση είναι ότι όλα τα δημόσια έγγραφα είναι προσβάσιμα εκτός εάν με βάση συγκεκριμένες πρόνοιες του νόμου κάποια μπορούν να χαρακτηριστούν εμπιστευτικά.

Στους κόλπους της Ε.Ε και των οργάνων της λειτουργούν εθνικά κριτήρια; Για παράδειγμα έχουν υποπέσει στην αντίληψη σας περιπτώσεις που ένας Επίτροπος να λειτούργησε με βάση την εθνική του καταγωγή;

Ως Διαμεσολαβητής δεν γνωρίζω και δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη μου Επίτροπος ο οποίος να \λειτούργησε με ακραιφνώς εθνικά κριτήρια έχοντας στα χέρια του μια υπόθεση που τον αφορά. Τουναντίον, το αντίστροφο έχει συμβεί. Δηλαδή γνωρίζω Επίτροπο ο οποίος συμφώνησε πλήρως μαζί μου για υπόθεση που στην ουσία στρεφόταν εναντίον της χώρας καταγωγής του.

Βεβαίως εντός της Ε.Ε τίποτα δεν είναι στατικό. Έχουμε ενώπιον μας την Συνθήκη της Λισσαβόνας η οποία δημιουργεί ένα καινούργιο πλαίσιο λειτουργίας των θεσμών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο θεσμός του Διαμεσολαβητής με τι νέες ευθύνες επιφορτίζεται;

Το μείζον που θα προκύψει από την Συνθήκη της Λισσαβόνας όταν αυτή κυρωθεί είναι ότι ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν ήταν νομικώς δεσμευτικός, θα καταστεί νομικά δεσμευτικός για τα κράτη μέλη όταν εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες της Ε.Ε θα έχουν την δυνατότητα να προσφύγουν και στη Δικαιοσύνη όταν θα παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα τους. Για τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, το άρθρο 41 του Χάρτη, προβλέπει ότι αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα των πολιτών της Ε.Ε, το δικαίωμα στην ορθή διοίκηση. Άρα ενισχύεται ο ρόλος του Διαμεσολαβητή, καθώς η ηθικό του ανάστημα και η δύναμη της πειθούς που αποκτά θα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Ηθικό κύρος

Με αφορμή την αναφορά σας στο ηθικό ανάστημα του Διαμεσολαβητή. Αυτό εξαρτάται μόνο από την προσωπικότητα του ή και από την ωριμότητα της Διοίκησης ;

Τα θέματα της ηθικής και του πολιτισμού είναι εξαιρετικά σύνθετα γιατί παραπέμπουν σε συλλογικές διαδικασίες. Προφανώς όταν ένα σύνολο θεσμών θέλει να απαξιώσει έναν άλλο θεσμό, και δη αυτόν του Διαμεσολαβητή που δεν έχει την δυνατότητα να επιβάλλει κυρώσεις, μπορεί να το κάνει. Συνεπώς το ηθικό κύρος του Διαμεσολαβητή αποτελεί συνάρτηση του βαθμού στον οποίο τον σέβονται και οι άλλοι θεσμοί. Επειδή όμως πρόκειται για μια σχέση αλληλεπίδρασης, εναπόκειται επίσης και στο Διαμεσολαβητή να παράσχει κίνητρα στους άλλους θεσμούς για να τον σεβαστούν.

Από την στιγμή που οι εισηγήσεις του Διαμεσολαβητή δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, η ύπαρξη του δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την Διοίκηση και ως επίφαση σεβασμού της διοίκησης στις αρχές του κράτους δικαίου, τις οποίες θα μπορεί να μην εφαρμόζει;

Η σύγχρονη δημοκρατία για να μπορέσει να παράσχει στις πολίτες την δυνατότητα απόλαυσης των δικαιωμάτων τους, πρέπει να έχει στο οπλοστάσιο της πολλαπλούς θεσμούς. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί κάθε 4 ή 5 χρόνια όταν γίνονται εκλογές, αλλά λειτουργεί καθημερινά μέσα από την ύπαρξη μηχανισμών οριζόντιας λογοδοσίας, ένας εκ των οποίων είναι και ο Διαμεσολαβητής.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι άλλος είναι ο στόχος του Διαμεσολαβητή και άλλος του Δικαστηρίου. Ο Διαμεσολαβητής λειτουργεί για να δίνει δικαίωμα επιλογής στον πολίτη.

Όταν ο Διαμεσολαβητής εξαρτάται από την Εκτελεστική εξουσία δεν καθίσταται ευάλωτος;

Η ανεξαρτησία του θεσμού κατοχυρώνεται πολύ περισσότερο όταν ο Διαμεσολαβητής εκλέγεται με αυξημένη πλειοψηφία από το Κοινοβούλιο και είναι υπόλογος σε αυτό, όταν είναι ενταγμένος στο Σύνταγμα και όταν οι συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να αποπεμφθεί είναι εξαιρετικά περιορισμένες και στην ουσία η σχετική απόφαση εναποτίθεται στα Δικαστήρια και όχι στην Εκτελεστική εξουσία. Δεν υπάρχει η τέλεια λύση. Σε μία χώρα που δεν είναι δεκτοί οι περιορισμοί που επιβάλλει το κράτος δικαίου, τίποτα δεν μπορεί να θωρακίσει απόλυτα την ανεξαρτησία του Διαμεσολαβητή. Άρα η ανεξαρτησία του θεσμού είναι συνάρτηση του γενικότερου πλέγματος της έννομης, της δημοκρατικής και της συνταγματικής τάξης.

Ο Διαμεσολαβητής ελέγχει σχεδόν όλα τα όργανα του κράτους. Ο ίδιος από ποιον ελέγχεται;

Ο Διαμεσολαβητής υπόκειται στην έλεγχο των Δικαστηρίων. Εάν παραβιάσει τα πλαίσια λειτουργίας του, μπορεί στην δική μου περίπτωση, για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να με παραπέμψει στο Δικαστήριο, το οποίο μπορεί να κρίνει και να αποφασίσει να με αποπέμψει. Επειδή ο Διαμεσολαβητής ίσταται ή πίπτει με βάση το ηθικό του ανάστημα, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ευαίσθητος και να μην δίνει ποτέ λαβή με βάση την βιβλική αρχή σύμφωνα με την οποία η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι μόνο τίμια αλλά και να φαίνεται.

Το τίμημα της αλαζονείας

Πέρασε μόλις μια εβδομάδα από την ήττα του Τάσσου Παπαδόπουλου στον πρώτο γύρο των Προεδρικών εκλογών, και ο επίδοξος "εθνάρχης" δεν απασχολεί ούτε καν τα μονόστηλα των εφημερίδων. Αν και για ακόμα τρεις μέρες παραμένι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχει ξεχαστεί ως ένας νυχτερινός εφιάλτης που έσβησε από την μνήμη μας μόλις χάραξε η μέρα.
Η ήττα του υπήρξε αποτέλεσμα μιας αλαζονείας που προυπήρξε της εκλογής του και γιγαντώθηκε όταν εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 2003. Το 2004 με το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν πίστεψε ότι το 76% που ψήφισε "Όχι" αποτελούσε πολιτική προίκα του. Για αυτό τον λόγο στη συνέχεια πολιτεύθηκε με τέτοιο εγωϊσμό και εγωπάθεια, που τον έκανε να πιστέψει ότι η παραπονή του στην εξουσία ήταν αδιαμφισβήτητη.
Εξέθρεψε τον διχασμό πιστεύοντας πως με αυτό τον τρόπο θα διατηρούσε την πολιτική του ισχύ. Έπεσε όμως έξω. Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό του ότι η υπεροψία πληρώνεται και μάλιστα με τον πιο σκληρό τρόπο, ο οποίος δεν είναι η ήττα στις εκλογές, αλλά η αδιαφορία.
Κάποιοι συνεργάτες του απέδωσαν τον εξοβελισμό του από το πολιτικό σκηνικό, στον μη φιλικό τρόπο με τον οποίον του συμπεριφέρθηκαν οι δημοσιογράφοι. Αντιθέτως, εγώ θα έλεγα ότι υπήρξαμε πολύ ανεκτικοί μαζί του, ακόμα και όταν μας ειρωνευόταν, μας απαξίωνε και μας συμπεριφερίταν χωρίς τον σεβασμό που όφειλε στο λειτούργημα και όχι στα πρόσωπα.
Σήμερα έχει όσο χρόνο χρειάζεται για να κάνει απολογισμό της μικρόψυχής ακι αλαζονικής πολιτικής του παντοδυναμίας. Να είναι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να τον ενοχλήσει κανείς... Δεν μας ενδιαφέρει άλλωστε.

Πολιτικό ήθος

Γνωρίζω τον Γιαννάκη Κασουλίδη πάρα πολλά χρόνια. Το 1993 όταν ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνητικού Εκπροσώπου στην πρώτη Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, έφερε έναν καινουργιο ύφος και ήθος στον τομέα της διαφάνειας και της σχέσης της εξουσίας με τον τύπο και τους δημοσιογράφους. Ως Υπουργός Εξωτερικών μπόρεσε να κρατήσει σε υψηλά επίπεδα το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχοντας παράλληλα σημαντική συμβολή στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. Όσα σκαλοπάτια και αν ανέβηκε στην κλίμακα της εξουσίας παρέμεινε ο ήρεμος, και μειλίχιος πολιτικός και άνθρωπος και με την φυσική ευγένεια που τον διακρίνει μπόρεσε να εμπνεύσει ένα νέο ήθος στα πολιτικά πράγματα. Η λήθεια είναι ότι η τοποθέτηση του υπέρ του Σχεδίου Ανάν το 2004 με βρήκε αντίθετο. Ωστόσο η αποδοχή του αποτελέσματος και ο έμπρακτος σεβασμός του στην απόφαση της πλειοψηφίας αποκάλυψε τον πολιτικό του πολιτισμό. Η μάχη των Προεδρικών εκλογών που έδωσε και έχασε επιβεβαίωσε την προσήώση του στο σύγχρονο πνεύμα και τις αξίες τουη δημοκρατικού διαλόγου. Ο λαός δεν τον επέλεξε ως τον νέο Πρόεδρο, αλλά τον κατέταξε στις προσωπικότητες του πολιτικού στερεώματος για τις οποίες μπορούμε να αισθανόμαστε περήφανοι.

Τεστ Δημοκρατίας

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, είναι από χθες ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μπορεί να μην υπήρξε η επιλογή μου, αλλά όπως κάθε πολίτης αυτού του κράτους οφείλω να εκφράσω τον σεβασμό μου στην επιλογή της πλειοψηφίας και στον άνθρωπο που ηγείται του κράτους.
Ωστόσο διατηρώ το δικαίωμα να ανησυχώ και να ελπίζω.
Οι ανησυχίες πηγάζουν από τις ιδεολογικές καταβολές του κ. Χριστόφια, οι οποίες δοκιμάστηκαν (επιβλήθηκαν) στην πράξη σε μια σειρά κρατών της Ανατολικής Ευρώπης και όχι μόνο.
Εκεί που το φιλοσοφικό μοντέλο του Μαρξισμού - Λενινισμού εφαρμόστηκε απέτυχε παταγωδώς, καταργώντας την δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του ατόμου σε όλες της τις μορφές.
Ο κ. Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ στήριξαν τα ανελεύθερα καθεστώτα προσπαθώντας μάλιστα να τα παρουσιάσουν ως πρότυπα μέχρι και την στιγμή της κατάρευσης τους.
Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχίες οι οποίες θα διασκεδαστούν μόνο όταν η νέα Κυβέρνηση δώσει τα πρώτα δείγματα γραφής πείθωντας πως όσες δεσμεύσεις αναλήφθηκαν προεκλογικώς θα τιμηθούν και μετεκλογικώς με την διατήρηση του μοντέλου της οικονομίας της αγοράς, με την διατήρηση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, με τον σεβασμό της ελληνικής παιδείας και του ορθόδοξου χριστιανικού αισθήματος του λαού.
Νομίζω πως ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ έχουν διδαχθεί από τα σφάλματα των κομουνιστικών κομμάτων της Ανατολικής Ευρώπης, και δεν επαναλάβουν πειράματα τα οποία απέτυχαν και οδήγησαν ολόκληρους λαούς σε τραγικά αδιέξοδα και απομόνωση.
Η δυτικού τύπου δημοκρατία είναι αυτή που επιτρέπει σήμερα στον κ. Χριστόφια να κυβερνήσει, σε αντιθεση με τα καθεστώτα που στηρίχθηκαν στην ίδια ιδεολογία με αυτή του ΑΚΕΛ, που απαγόρευαν δια ροπάλου την άλλη άποψη και την εναλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Είναι μια ιστορική ευκαιρία υπέρβασης και ένα τεστ αντοχής στην δημοκρατία, το οποίο ελπίζω κυβερνώντες και κυβερνόμενοι, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι να περάσουν με επιτυχία.

Τον μπάτσο και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς

Βλέποντας τις σκηνές του εξευτελισμού δύο κρατουμένων στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας, μου ήρθε να κάνω εμετό όταν άκουγα τους αστυνομικούς να μιλούν για "μεμονωμένο" συμβάν. Τα ίδια ακριβώς έλεγαν και οι Κύπριοι αστυνομικοί όταν 11 συνάδελφοι τους έδερναν δύο φοιτητές. Παρα είναι πολλά τα συμβάντα για να είναι μεμονωμένα. Πρόκειται για πρακτικές που ακολουθούν οι αστυνομικοί πίσω από τις κλειστές πόρτες και όπου νομίζουν ότι δεν τους βλέπει κανείς. Η νοοτροπία του μπάτσου είναι δύσκολο να αλλάξει. Άλλωστε όταν δίνεις εξουσία σε αγράμματα παιδάκια που κατέβηκαν από τα χωριά τους και φόρεσαν μια στολή, είναι αναμενόμενο να βγάλουν τα κόμπλεξ τους σε όποιον βρουν μπροστά τους.
Ωστόσο το χειρότερο είναι ότι αυτές οι νοοτροπίες γίνονται αποδεκτές στους κόλπους της Αστυνομίας και μάλιστα καλλιεργούνται.
Η μόνη τιμωρία που αξίζει σε τέτοιους ανθρώπους είναι η δημόσια διαπόμπευση. Να τους δουν τα παιδιά τους, οι οικογένειες τους, ο κοινωνικός τους περίγυρος και οι γονείς τους για να νοιώσουν "περήφανοι" για τα βλαστάρια τους.

Τι είναι ευτυχία;

Χθες γιορτάσαμε με τρεις μέρες καθυστέρηση (λόγω Σαββατοκύριακου) τα τρίτα γενέθλια του Γιώργου. Ακόμα δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι ο Θεός μου έδωσε αυτό το προνόμιο. Να γίνω πατέρας ενός υγιούς παιδιού. Βλέποντας τον χθες να παίζει, να χορεύει και να χαίρεται ένοιωθα ότι κανένα δώρο δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από αυτό. Δεν κρύβω πως κάποιες φορές στενοχωριέμαι που τον βλέπω να μεγαλώνει. Θέλω να κρατήσει περισσότερο αυτή η περίοδος που τον κρατάω στα χέρια, που παίζω μαζί του και το μόνο που με απασχολεί είναι πως θα τον κάνω να χαίρεται και να γελάει κάθε μέρα πιο πολύ.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν πληρώνομαι από την δουλειά, είναι τι θα αγοράσω στην Σβέτα, τον Γιώργο και την Βαλέρια. Για τον εαυτό μου δεν κάνω οικονομία, αλλά πιστεύω πάντα πως εμένα δεν μου λείπει τίποτα. Άλλωστε το απολαμβάνω περισότερο όταν ψωνίζω για τους άλλους.
Σε λίγες μέρες που θα φύγει η Σβέτα με τα παιδιά, θα μείνω μόνος και αναρωτιέμαι τι θα κάνω τις ώρες που θα είμαι σπίτι. Νομίζω πως θα βρω ευκαιρία, να διαβάσω και να γράψω ορισμένα πράγματα που συνεχώς αναβάλω,

Συλλυπητήρια Πρόεδρε.

Στη κηδεία της Ειρήνης Κληρίδη προχθές, τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στον Γλαύκο Κληρίδη ο οποίος μετά από 60 χρόνια συμβίωσης, έμεινε μόνος. Έβλεπα έναν άνθρωπο με κενό βλέμμα που βίωνε την απώλεια. Εκείνη την στιγμή θυμήθηκαν ένα ντοκιμαντέρ που είχα κάνει για το ΡΙΚ το 1998, με το 24ωρο του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Γλαύκου Κληρίδη.
Όταν έφτασα στο σπίτι του στις 5:30 το πρωί, μου είχε ανοίξει με την ρόμπα και πήγε κατ' ευθείαν στη κουζίνα να φτιάξει καφέ. Μου ζήτησε να μιλάμε χαμηλόφωνα για να μην ξυπνήσει η Λίλα (Ειρήνη) η οποία κοιμόταν στον πάνω όροφο.
Το μεσημέρι κάτσαμε να φάμε μαζί στο Προεδρικό Μέγαρο, φασόλια. το τραπέζι, μαζί μας κάθισε και η Ειρήνη η οποία παρακολουθούσε την κουβέντα μου με τον Πρόεδρο χωρίς να παρεμβαίνει και χωρίς να προσπαθεί να κάνει αισθητή την παρουσία της. Μόνο σε κάποια στιγμή που ο Γλαύκος Κληρίδης είπε ένα ανέκδοτο, γέλασε. Τότε αντιλήφθηκα πως αν και δεν μιλούσε ελληνικά, μπορούσε να καταλαβαίνει τα πάντα.
Το 1993 όταν εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Γλαύκος Κληρίδης ένοιωσα ανακούφιση καθώς είχε υποσχεθεί τον "ενταφιασμό" των ιδεών Γκάλι. Δυστυχώς το 2003 μας οδήγησε στο σχέδιο Ανάν και αυτό ήταν που άλλαξε την στάση μου απέναντι του. Βεβαίως μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, ξέχασα και το 2003 και την στάση του στο δημοψήφισμα του 2004.
Μπροστά μου είχα έναν άνθρωπο που το μόνο που θέλησα ήταν να τουσ φίξω το χέρι και να τον συλλυπηθώ. Καλή δύναμη Πρόεδρε.

Μια αεροπορία χωρίς φτερά

Πριν λίγες ημέρες δημοσίευσα στην εφημερίδα "Πολίτης" ρεπορτάζ, με το οποίο αποκάλυψα ότι τα ρώσικα ελικόπτερα Mil Mi-35 της 450 ΜΕΠ, έχουν καθηλωθεί και οι πιλότοι αρνούνται να πετάξουν. Επειδή από κάποιους συνάδελφους μου, που διεκδικούν την αποκελιστική αντιπροσωπεία του πατριωτισμού, επικρίθηκα γιατί αποκάλυψα απόρρητες πληροφορίες της άμυνας, θεωρώ πως πρέπει να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.
Προβληματίστηκα πάρα πολύ πριν δημοσιεύσω τις πληροφορίες που είχα, αφού πρώτα τις έλεγξα και τις διασταύρωσα με πάρα πολλές πηγές. Πείστηκα ότι ήταν πολύ πιο πατριωτικό, να αποκαλύψω την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η άμυνα της Κύπρου, από το να συγκαλύψω ένα πρωτοφανές σκάνδαλο.
Έχουμε και λέμε:
Η 450 ΜΕΠ διέθετε 12 ελικόπτερα Mil Mi-35 τα οποία είχαν αγοραστεί από την Κυβέρνηση Κληρίδη και μεταφέρθηκαν μυστικά στην Κύπρο. Επρόκειτο για τα μοναδικά επιθετικά αεροπορικά μέσα που διαθέτει η Κύπρος. Πέρυσι στις 5/7/2006 κατέπεσε ένα από αυτά τα ελικόπτερα, και σκοτώθηκε ο Ρώσος Σμήναρχος Yuri Oleinik και ο Κύπριος Σμηναγός Ανδρέας Παπασωζόμενος. Φέτος στις 10 Απριλίου άλλο ελικόπτερο έκανε αναγκαστική προσγε΄θωση γιατί "έχασε" τα υδραυλικά του. Μετά από αυτό το συμβάν αποφασίστηκε η καθήλωση των ελικοπτέρων, τα οποία εδώ και καιρό θα έπρεπε να έχουν παέι για γενική επισκευή αφού έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις ώρες πτήσης που προβλέπει ο κατασκευαστής. Πέραν αυτού η συντήρηση των ελικοπτέρων είναι αδύνατη αφού τα εγχειρίδια είναι γραμμένα στα ρώσικα και δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά ή έστω στα αγγλικά.
Τα δύο ελικόπτερα Bell UH-1 "Huey", που είχαν παραχωρηθεί δωρεάν το 2001 από την Ελλάδα, αποσύρθηκαν κατόπιν πιέσεων των Αμερικανών που δεν επιτρέπουν μεταφορά αμερικανικού στρατιωτικού υλικού στην Κύπρο.
Από τα δύο εκπαιδευτικά αεροσκάφη PC-9, το ένα έπεσε τον Σεπτέμβριο του 2005 και το άλλο μένει στο έδαφος αφού δεν έχει συντηρηθεί.
Το 2002 έπεσε το ένα Bell 206L Jet ranger III και έστειλε στον θάνατο τον Αρχηγό της Ε.Φ Αντιστράτηγο Φλωράκη και 4 ακόμα αξιωματικούς.
Το αεροσκάφος Islander BN-2A παραμένει και αυτό στο έδαφος καθώς είναι πεπαλαιωμένο και χρησιμοποιείται σε εξαιρετικές περιπτώσεις για εκπαιδευτικούς σκόπους.
Τα ελικόπτερα Pezetel που παραχωρήθηκαν από την Πολωνία, κρίθηκαν επικίνδυνα και δεν πέταξαν ποτέ. Σε ενέργεια (αν και εδώ και μήνες δεν έχουν κάνει την εμφάνιση τους) είναι μόνο τα δύο γαλικά ελικόπτερα Gazelle SA 342 L1.
Το ίδιο τραγική είναι και η κατάσταση στην Αστυνομία η οποία έχει σε ενέργεια μόνο ένα ελικόπτερο Bell 412. Το άλλο είναι στη Σουηδία για συντήρηση ενώ το αεροσκάφος Islander BN-2A παρουσίασε οξείδωση στο φτερό και απότον περασμένο Νοέμβριο δεν έχει αποφασιστεί αν αξίζει τον κόπο να συντηρηθεί ή να αποσυρθεί.
Τέλος, τα δύο ρωσικά ελικόπτερα Mi 172, που αναμενόταν να παραδοθούν τον Απρίλιο από την εταιρεία ΚΑΖΑΝ, δεν φαίνεται να φτάνουν ποτέ στη Κύπρο. H εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει απλώς τα όσα είχα αποκαλύψει στον "Πολίτη" στον Απρίλιο του 2006 για τις σκοτεινές πτυχές του συμβολαίου....
Λοιπόν με βάση τα όλα περιέγραψα για την κατάσταση των αεροπορικών μέσων είναι προφανές ότι δεν μπορούσα να κρύψω την καθήλωση των Mil Mi-35, καλύπτωντας την Κυβέρνηση η οποία έχει αφήσει την Άμυνα να διαλυθεί. Είναι παράδοξο ότο οι μόνοι που παρεξηγήθηκαν ήταν δύο συνάδελφοι μου δημοσιογράφοι. Ούτε ο Υπουργός Άμυνας ο οποίος μου τηλεφώνησε την επομένη, ούτε ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου με τον οποίο συναντηθήκαμε, έδειξαν να ενοχλούνται, για την περιγραφή της πραγματικότητας. Αντιθέτως νομίζω πως οι αποκαλύψεις ίσως είναι υποβοηθητικές για να ασκηθούν πιέσεις ώστε να τελείώσει ο κατήφορος, της αποδυνάμωσης της άμυνας της Κύπρου, και του εμπαιγμού για την δήθεν προσπάθεια αμυντικής θωράκισης.

Ταξίδι στη Βουλγαρία

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρισκόμουν στη Βουλγαρία για δουλειά. Η Βάρνα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας υπήρξε ελληνική αποικία όπως και οι άλλες πόλεις στα ίδια παράλια (Μπουργκάς, Κωστάντζα, Οδησσός). Το αεροδρόμιο της πόλης, με προετοίμασε για το τι θα έβλεπα στη συνέχεια. Αν και από την 1η Ιανουαρίου η Βουλγαρία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κατάλοιπα του κομμουνιστικού παρελθόντος της δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από την επίφαση της εκδυτικοποίησης. Οιπολυκατοικίες που έχτισε το καθεστώς Ζίβκοφ στέκουν ακόμα στεγάζοντας ανθρώπους που ασφυκτιούν σε λίγα τετραγωνικά.
Η Βάρνα είναι πνιγμένη στο πράσινο και στην μιζέρια. Μαγαζιά με φτηνοπράγματα, ζητιάνοι, μαυραγορίτες και νεόπλουτοι συνθέτους ένα σουρεαλιστικό σκηνικό που μόνο σε πρώην κομμουνιστικές χώρες συναντάς. Στο θέρετρο Golden Sands, μόλις 17 χιλιόμετρα έξω από τη Βάρνα, εισέρχεσαι αφού πρώτα περάσεις από ένα στρατιωτικό φυλάκο. Όπως μου εξήγησαν, το φυλάκιο στο παρελθόν αποτελούσε σημείο ελέγχου καθώς επιτρεπόταν η είσοδος στο θέρετρο, μόνο στα υψηλόβαθμα στελέχη του κομμουνιστικού καθεστώτος. Σήμερα επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε όσους διαθέτουν χρήματα.
Στο θέρετρο κυρίαρχο στοιχείο είναι η κακογουστιά. Δεκάδες ξενοδοχεία βαμμένα, κίτρινα, και πορτοκαλιά, αντίγραφα του Πύργου του Άιφελ, και κάθε μέτρο και καζίνο.
Ήταν το μοναδικό μου ταξίδι στο εξωτερικό κατά το οποίο μέσα σε 4 μέρες ξόδεψα μόνο 2 ευρώ. Αν και κατέβαλα φιλότιμες προσπάθειες για να βρω κάτι να αγοράσω δεν τα κατάφερα. Τελικώς έφαγα δύο παγωτά της ΔΕΛΤΑ και μερικές σοκολάτες ΙΟΝ, που αφθονούν στη Βουλγαρία και επέστρεψα στην Κύπρο ευτυχής που επισκέφθηκα την Βουλγαρία για δουλειά, γιατί είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να ξοδέψω ποτέ μόνος μου μέρες και χρήματα για να την επισκεφθώ ως τουρίστας.

Οι "βρομιάρηδες" ξένοι δολοφόνοι

Ξεσάλωσαν πάλι κάποιοι συνάδελφοι, με αφορμή τον φόνο του 55χρονου Γιώργου Διομήδους προχθές στο χωριό Μένοικο. Ο δράστης και η πέτρα του σκανδάλου αλλοδαποί..... και συνεπώς; "Οι ξένοι που έρχονται στην Κύπρο και σκοτώνουν ....." Ήταν μια καλή ευκαιρία για εκδήλωση του καταπιεσμένου ρατσισμού μας. Αν λάβεις κάποιος υπόψη ότι ο δράστης είναι Ρουμάνος και τσιγγάνος, τότε αντιλαμβάνεται ότι έχουμε το ιδανικό προφίλ του "αδίστακτου, βρομιάρη", φονιά που σκότωσε έναν φιλήσυχο άνθρωπο για μια "βρομιάρα" και "άσχημη" Ρουμάνα.
Το ότι πριν λίγους μήνες ένας καθώς πρέπει Κύπριος, σκότωσε την ρωσίδα γυναίκα του (Άννα Βασίλεβα) και στη συνέχεια της έβαλε φωτιά και την έκαψε, το προσπερνάμε. ¨οπως προσπερνάμε και τον βιασμό και την δολοφονία της Σλοβάκας Μαρίγια Κοβάκοβα, από έναν Κύπριο. Ξεχάσαμε και τους φόνους της Οξάνα Λίσνα (Ρωσίδα) και της Σουδέζας που βρέθηκαν πεταμένες στα σκουπίδια;
Η ευκολία με την οποία φορτώνεται η εγκληματικότητα στους ξένους αν δεν είναι δείγμα έλλειψης ανοχής, είναι ύποπτη.
Η προσπάθεια να δείξουμε ότι όλλοι οι αλοδαποί δεν είναι εγκληματίες, αλλά όλοι οι εγκληματίες είναι αλλοδαποί, θα μας οδηγήσει σε φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού τα οποία στο τέλος θα πληρώσουν τα παιδιά μας και η κοινωνία που μακάρια παρακολουθεί τον κανιβαλισμό κάποιων ΜΜΕ.
Το ότι η οικονομία στηρίζεται στην δουλειά των αλλοδαπών που τυγχάνουν άγριας εκμετάλλευσης δεν μας συγκινεί. Το ότι κάθε κυράτσα έχει στο σπίτι της και δυο Φιλιππινέζες για να την υπηρετούν και πάλι δεν μας συγκινεί.
Στην περίπτωση του προχθεσινού φόνου, είχαμε έναν 55χρονο Κύπριο ο οποίος διεκδικούσε μια 28χρονη Ρουμάνα, από έναν 45χρονο τσιγγάνο από την Ρουμανία. Η περιπλεγμένη ερωτική ιστορία κατέληξε σε φόνο. Θα μπορούσε να συμβεί και μεταξύ Κυπρίων και μεταξύ Ινδών και μεταξύΒρετανών και μεταξύ Αμερικάνων. Δεν κάνει η φύλή κάποιον δολοφόνο. Όσο πιο γρήγορα το αποδεχθούμε τόσο πιο γρήγορα θα αποβάλλουμε τα κόμπλεξ που μας μετατρέπουν σε ανθρωποφάγους.

Να τους λυπηθούμε;

Με έκπληξη άκουσα σήμερα στα δελτία ειδήσεων τον Αρχηγό της Αστυνομίας Ιάκωβο Παπακώστα, να δηλώνει ότι προβληματίζεται για το ενδεχόμενο να επαναφέρει στην ενεργό υπηρεσία τους 11 αστυνομικούς που δικάζονται για τον ξυλοδαρμό των φοιτητών Μ. Παπαγεωργίου και Ν. Νικολάου τα ξημερώματα της 20ης Δεκεμβρίου 2005.
Λίγη ώρα αργότερα έτυχε να συναντηθώ με τον Αρχηγό και τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και τους ρώτησα αν υπάρχει όντως ενδεχόμενο να αρθεί η διαθεσιμότητα στην οποία έχουν τεθεί οι αστυνομικοί. Ο Υπουργός φάνηκε πως δεν αντιμετωπίζει θετικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ ο Αρχηγός, μου ανέφερε πως απλώς προβληματίζεται γιατί δέχθηκε εκκλήσεις από τις οικογένειες των αστυνομικών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης, αφού όσο βρίσκονται σε διαθεσιμότητα παίρνουν μόνο το 50% του μισθού τους.
Είναι αντιληπτό ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα, αλλά αυτό είναι απότοκο δικών τους ενεργειών. Όταν ξυλοκοπούσαν χωρίς λόγο τους δύο φοιτητές όχι μόνο δεν έδειξαν να ενδιαφέρονται για τις συνέπειες των πράξεων τους, αλλά είχαν το θράσος να καταθέσουν και αγωγές ζητώντας αποζημιώσεις από τα θύματα τους.
Αν εκείνη την εποχή δεν είχε πέσει στα χέρια μου το βίντεο του ξυλοδαρμού που είχε τραβηχτεί κρυφά, τώρα αντί να κάθονται στο εδώλιο οι 11 αστυνομικοί, θα κάθονταν οι 2 φοιτητές, για δήθεν επίθεση εναντίον των αστυνομικών.
Η δημοσίευση των σκηνών από το βίντεο σόκαρε τους πάντες. Σήμερα φαίνεται πως ξεχάστηκαν κάποια πράγματα.
Μετά την συζήτηση μας με τον Αρχηγό της Αστυνομίας, φάνηκε πως αντιλήφθηκε ότι ήταν ατυχής η δήλωση του, η οποία προκαλεί δικαιολογημένες αντιδράσεις.
Ελπίζω πως ο προβηματισμός θα μείνει προβληματισμός και αυτοί οι 11 αστυνομικοί όχι μόνο θα παραμείνουν εκτός αστυνομίας, αλλά σύντομα θα βρεθούν στην φυλακή. Η Δίκη τους είναι σε εξέλιξη, και όταν ολοκληρωθεί θα διαπιστώσουμε αν επιτέλους λειτουργεί η Δικαιοσύνη ή αποτελεί απλώς μια επίφαση.

Ποιος θα πληρώσει για την κομπίνα;

Όταν πριν ένα περίπου χρόνουαποκαλύπταμε μαζί με τον συνάδελφο Σωτήρη Παρούτη, τη μεγάλη κομπίνα με τα Ρώσικα ελικόπτερα Μi-172 της εταιρείας ΚΑΖΑΝ, δεχόμασταν βροχή διαψεύσεων και ειρωνικών σχολίων, κυρίως από αυτούς που επέλεξαν αυτό τον τύπο ελικοπτέρων. Θυμάμαι πως μετά από ένα ρεπορτάζ μου, ο φίλος μου Υπουργός Γεωργίας Τ. Ευθυμίου, συγκάλεσε συνέντευξη Τύπου, και με "κατακεραύνωσε". Μάλιστα για την αξιοπιστία των ελικοπτέρων, που επρόκειτο να αγωράσει το Υπουργείο Γεωργίας για σκοπούς πυρόσβεσης, οι πιλότοι τόνιζαν ότι έβαζαν το χέρι τους στη φωτιά.
Τώρα που όλα δείχνουν πως είχα δίκο και τα ελικόπτερα δεν παραλήφθηκαν, είναι η ώρα να δώσουν εξηγήσεις αυτοί που παραπλανούσαν και τον τότε κα τον νύν Υπουργό. Γιατί επέλεξαν αυτά τα ελικόπτερα; Γιατί άλλαξαν αυθαίρετα τους όρους του Υπουργικού Συμβουλίου; Γιατί αποδέχθηκαν να πληρώσουμε τα διπλά από την πραγματική τους αξία; Που και σε ποιους θα πήγαιναν οι μίζες;
Σήμερα το θέμα απασχολεί τη Βουλή και τον ερευνώντα λειτουργό που διόρισε το Υπουργικό Συμβούλιο. Αμφιβάλω αν τελικώς θα βρεθούν ένοχοι και πολύ περισσότερο αν στο τέλος θα πληρώσουν. Η εμπειρία του παρελθόντος δυστυχώς δεν με κάνει ελπίζω....

Παράξενα πράγματα

Πριν λίγες μέρες η ΥΚΑΝ (Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών), συνέλαβε έναν Ιταλό και έναν Ολλανδό, στο αεροδρόμιο Λάρνακας, βρίσκοντας στις αποσκευές τους 15 κιλά κάνναβης τύπου skan. Χθες συνέλαβαν στη Λευκωσία έναν Λιβανέζο που είχε στη κατοχή του 100 γραμμάρια κοκαϊνης. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για επιτυχίες της Αστυνομίας. Είναι όμως έτσι τα πράγματα.
Εδώ και μήνες η ΥΚΑΝ περιοριζόταν στην σύλληψη νεαρών για 1 και δύο γραμμάρια χασίς. Από τον περασμένο Οκτώβριο κατασχέθηκαν μόνο 13 γραμμάρια ηρωϊνης. Η έντονη κριτική που άσκησα με διάφορα ρεπορτάζ, ενόχλησαν την διοίκηση της ΥΚΑΝ η οποία φαίνεται πως αποφάσισε να κινητοποιηθεί. Η κινητοποίηση αυτή όμως τι απέφερε; Την σύλληψη τριών αλλοδαπών. Γιατί δεν συνελήφθη ούτε ένας Κύπριος έμπορος ναρκωτικών;
Προκύπτει όμως και ένα ακόμα σοβαρό ερώτημα. Γιατί οι δύο αλλοδαποί συνελήφθησαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, και δεν τέθηκαν υπό παρακολούθηση για να διαπιστωθεί σε ποιων τα χέρια θα κατέληγαν τα 15 κιλά κάνναβης; Προφανλως θα κατέληγαν στα χέρια κάποιου Κύπριου εμπόρου ναρκωτικών... αλλά η σύλληψη του Ιατλού και του Ολλανδού ήταν πιο "βολική".
Πολύ παράξενα όλα αυτά, και κάποιος πρέπει να δώσει εξηγήσεις.

Νέος Υπουργός Άμυνας

Επιτέλους!!! Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας εδέησε να διορίσει νέο Υπουργό Άμυνας, τον μέχρι σήμερα Υφυπουργώ παρά τω Προέδρω και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Χριστόδουλο Πασιαρδή.

Είναι ο τέταρτος Υπουργός Άμυνας της Κυβέρνησης Παπαδόπουλου.

Δεν αναμένει κανένας ότι ο κ. Πασιαρδής θα μπορέσει να λύσει τα προβλήματα που έχουν σωρευθεί εδώ και πάραπολλούς μήνες, αλλά τουλάχιστον θα υπάρχει πολιτική ηγεσία που θα διαχειρίζεται τις τρέχουσες υποθέσεις.

Ο κ. Πασιαρδής ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος είχε σπεύσει να δηλώσει αυτάρεσκα ότι "πρώτη η Κυβέρνηση ανακάλυψε και αποκάλυψε την ύπαρξη παραστρατιωτικού επιτελείου στην Εθνική Φρουρά". Στην συνέχει αναγκάστηκε να το πάρει πίσω... δικαιολογούμενος με "άρες μάρες κουκουνάρες".

Θα κριθεί εκ του αποτελέσματος. Ίδομεν.